4 jaar na dato

Ik heb wel eens ergens gelezen (zal wel in "Ik mis alleen de HEMA" zijn geweest) dat je als emigrant vier jaren nodig hebt om helemaal die omslag te maken en te verwerken. Nou, vandaag is die dag! Vandaag is het vier jaar geleden dat we Nederland vaarwel zeiden en vol goede moed naar Italië vertrokken (hier de link naar de blog van 14 aug 2008). En wat is er in vier jaar veel gebeurd en wat zijn we veel wijzer geworden! Nou... wat zijn we in vier jaar eigenlijk wijzer geworden?

het roer om

Allemaal kennen we wel de mislukkingen en hopeloze pogingen van emigranten op TV in programma's als "het roer om". In de eerste minuten weet je al dat het plan gedoemd is te mislukken: geen duidelijke (economische) plannen of veel te rooskleurige plannen, ze spreken de taal nog niet of nauwelijks en het steenkolen engels zal ze ook niet ver brengen... maar toch... ZE DOEN HET WEL! Ik kreeg in de aanloop naar de emigratie vaak te horen "ja daar hebben wij ook over gedacht" en "dat zouden wij ook wel willen"... en telkens waren het mensen die veel beter dan de hoofdrolspelers uit "het roer om" zich zouden hebben kunnen redden. Waren zij die veilig thuis bleven zo realistisch en zij die de deur achter zich dicht trokken zo optimistisch?

Zonder een goede dosis optimisme lukt het in ieder geval niet. Het optimisme heb je vooral ook nodig om je voort te trekken, om te voorkomen dat je bij de tegenslagen (die je geheid gaat tegenkomen) bij de pakken gaat neerzitten.

San Nicola oftewel Sinterklaas in Italië

Sinterklaas kennen ze niet in Italië! Ze kennen wel San Nicola (Sint Nicolaas) en hoewel dat eigenlijk dezelfde persoon is als onze Sinterklaas, is die San Nicola hier één van het type dertien-in-een-dozijn. Niks ten nadele van de beste man, maar er zijn hier ten lande belangrijkere heiligen. Heiligen die wel nog met een nationale feestdag worden geëerd, zoals Maria die op 8 december het land platlegt omdat ze door haar moeder onbevlekt ontvangen is (Immacolata Concezione). Uiteraard wordt San Nicola op 6 december ook in de Italiaanse Katholieke Kerk herdacht en vereerd, en er zijn ook wel een paar plaatsen en regio's in Italië waar hij iets meer aandacht krijgt, maar zo groot (en commercieel) als zijn verjaardag in Nederland en Vlaanderen wordt gevierd is het hier nergens.

Wimblington twinned with Morazzone, Italy

Een paar maanden terug, het zal ergens in de zomer zijn geweest, lag er ineens een kaartje in de bus met het verzoek even contact op te nemen met de Burgemeester van Morazzone (il Sindaco). Boh... waar zou dat voor zijn? Had mijn fantastische administratie (ahum) voor problemen gezorgd, was ik iets vergeten in te leveren, te melden? Zou hij, als kersverse Lega Nord-burgemeester, alle niet autochtone Padanezen aan te tand willen voelen???

Toch maar even gebeld en de secretaresse was uiterst vriendelijk
"Goedendag mijnheer Sporck, ja we hoopten al dat U zou bellen. De burgemeester zou u graag persoonlijk willen spreken". 
"Maar waar gaat het eigenlijk over" vroeg ik.
"Precies weet ik het ook niet, maar het heeft te maken met de partnergemeentes".
Partnergemeentes?? Tja ik had wel al een paar keer zo'n bord zien staan bij het inrijden van Morazzone dat er een "gemellaggio" was met een engelse gemeente, Wimblington. Maar wat had ik daar mee te maken? Of wilde de burgemeester er een Nederlandse gemeente aan toevoegen en was hij op zoek naar contacten in Kerkrade?
Anyway, afspraak gemaakt. Aangezien het burgemeesterschap in zo'n klein dorp als Morazzone (4500 inwoners) een parttime job is moesten we 's avonds afsprekem, 21:00 op het gemeentehuis.

het weer in en om Varese

Toen we vorig jaar naar Italië (Morazzone) verhuisden zeiden veel mensen, zeker vanwege het weer... en laat dat nu net NIET één van de argumenten zijn geweest. Nee het weer was voor mij (en ik denk voor ons) geen reden. Okay, hier schijnt de zon iets meer uren dan in NL maar daarentegen regent het hier ook veel meer (in milimeters per jaar MINIMAAL 3x de hoeveelheid in Zuid-Limburg, 2400mm vs. 800mm).

Maar ondertussen... verrek het weer is wel degelijk een reden denk ik nu. We raken er helemaal aan gewend en kijken dan soms ook vreemd op als het even veranderd.

Het weer is hier (dus in het Noord Italiaanse merengebied) over het algemeen vrij stabiel en voorspelbaar, het is of zonnig en dan kijk je naar een strakblauwe hemel, of het regent pijpenstelen en daar kunnen jullie (in NL) je bijna niks bij voorstellen, het lijkt nog het meeste op de wolkbreuken zoals NL afgelopen week 2x trof. Alleen... dan regent het hier UREN aan één stuk, onafgebroken, en in de herfst soms dagen achtereen. Zo bereiken we die hoge hoeveelheid mm/jr hier. Maar dat betekend dus wel dat het op die andere dagen niet meer kan vallen.

Wind, dat is iets vreemd hier en als we in Nederland zijn herinneren we ons weer wat dat eigenlijk is. In Nederland, ook op de mooiste dagen is er eigenlijk altijd wind. Hier bijna nooit en we kijken dan ook bezorgd naar de lucht als we de boomtoppen zien bewegen.

De typische Hollandse grijze luchten waarin je dagenlang geen wolk kunt herkennen en waaruit af en toe een miezerig regentje valt komen hier vrijwel niet voor, het is hier gewoon strakblauw (evt. met witte watjes) of er hangen donkergrijze wolken zwanger van de regen... die dan ook beslist zal vallen.

Afgelopen 2 weken hebben we superweer gehad, overdag! 's avonds meestal rond 19:00 kwamen er vanuit de Alpen (hier op een steenworp afstand) donkere wolken aanzetten en soms zagen en hoorden we het al een uur lang bliksemmen en donderen... en als het ons dan bereikt had, een flinke bui (meestal iets van een paar uur) een knallend onweer en daarna (het was ondertussen nacht) droogde het op en de volgende ochtend begon weer stralend zonnig. Perfect agrarisch weer zo, en mits we op ons overdekte terras bleven konden we gewoon buiten eten; de temperatuur bleef altijd boven de 20 graden.

Maandagavond bereikte ons pas tegen middernacht een onweer dat behoorlijk tekeer is gegaan en tot de volgende ochtend (8:00 regende het nog) heeft volgehouden, met soms vreselijk harde donderslagen...

en nu... het is gewoon een heerlijke ochtend, we zien de Monte Rosa weer liggen (berg van ca. 4500m op 100km van hier) dat betekend dat de lucht helder en schoon is, en de termomether staat alweer op 24 graden. Het zwembad zal vandaag ook weer goed gebruikt worden door de meisjes, ze hebben er slechts 2 dagen geen gebruik van gemaakt sinds we het 3 wkn geleden hebben opgezet.

MAAAARRRRR, het kan ook anders. Vorig jaar juni heeft het hier ook overdag veel geregend en toen we in augustus aankwamen werden we verwelkomd met een week onweer ...

voor nu: Saluti uit een zonnig Murazùm (das Morazzone in Lombardisch dialect, een smerige versie van het Italiaans )

bijna 4 maanden later...

Tot mijn schrik zie ik dat het alweer bijna 4 maanden geleden is dat ik iets gemeld heb hier op mijn Hyves-blog. Maar ik geloof niet dat iemand het gemist heeft.

Voordat ik weer lekker narcistisch wat woorden aan mezelf ga wijden nog even een update over de gezondheid van mijn moeder:
Het gaat SUPER! Na de operatie in december is ze heel snel hersteld en de uitslagen van de diverse onderzoeken en scans doen vermoeden dat er niks kwaadaardigs meer achtergebleven is. Al geeft niemand je dat zwart-op-wit, en daarom ook dat ze uit voorzorg nog 6mnd chemo ondergaat. En dat gaat super, ze heeft er weer geen last van en hoewel de vorige chemo's haar haarbos ietwat uitgedund hadden is het nu gewoon weer bij aan het groeien. Samen met pap en Kirsten is ze nog een paar keer hier geweest. Allemaal perfect dus!

Verder was er niet echt iets bijzonders te melden, onze foto's hebben laten zien dat hier dikke pakken sneeuw zijn gevallen, de vele WWW's van Maddy en van mij hebben vaak laten zien dat het ná de sneeuw vooral FANTASTSICH zonnig was (Carnaval met 20graden). De laatste weken is mijn WWW-frequentie opgeschroefd omdat ik ben gaan twitteren en soms de meest onzinnige mededelingen doe van waar ik op dat moment ben, mee bezig ben of toevallig aan denk. Twitteren is dan ook deels een vervanging voor het bloggen, het is een mini-bloggen zeg maar.

Degene die deze meldingen voorbij heeft zien komen heeft gezien dat ik veel rond het Lago Maggiore aan het werk was. En daar wil en kan ik nu eindelijk iets meer over vertellen. Mijn plannen waren om hier in Italië een aantal Duitse en Nederlandse bedrijven te ondersteunen bij hun activiteiten op de Italiaanse markt, maar laten we nu net verhuisd zijn in het meest ongunstigste moment van de laatste 20 jaar. Over de hele financiële crises hoef ik natuurlijk niet veel te vertellen, maar een aantal van mijn beoogde klanten hebben het ronduit zwaar of hebben in ieder geval besloten om nieuwe plannen uit te stellen of voor zich uit te schuiven. Al met al had dit minder prettige gevolgen voor mij en mijn zakelijke activiteiten. En ben ik dus op zoek gegaan naar andere mogelijkheden.

Een van de zaken die al een tijdje door mijn hoofd speelde was iets te gaan doen in de onroerend goedmarkt hier ter plekke. Tijdens de zoektocht naar een voor ons geschikt huis in deze regio heb ik moeten vaststellen dat de buitenlanders door menig makelaar/bemiddelaar niet echt serieus genomen worden, slechts één heeft echt actief zijn best gedaan en laten we nu net met hem het perfecte huis hebben gevonden. Van sommige makelaars heb ik na enkele emails en telefoontjes met het verzoek om meer info of de vraag voor een bezichtiging tot op de dag van vandaag nog steeds niets vernomen. Schandalig, zeker als ik zie dat enkele van de huizen die we in overweging hadden nog steeds niet verkocht zijn. Daar komt dan nog bij dat ze nauwelijks de wensen van buitenlanders lijken te begrijpen en zoals velen hier, slecht Engels spreken, en al helemaal geen Duits. Dat was voor mij nauwelijks een probleem maar we kennen aardig wat mede-niet-Italianen en die liepen daar zeker tegenaan. En toen we moesten afrekenen met de makelaar werd het helemaal een feest, de makelaar is hier niet de verkoper van een huis, maar de intermediair tussen aanbieder en geïnteresseerde en vangt van beiden een commissie die in de regel 3% van de prijs bedraagt, huizenprijzen liggen hier op Randstad-niveau, dus voor een doorsnee 3-kamer woning met tuintje en garage betaal je al snel 4 ton, ergo 2x3% = € 24.000,= commissie voor de makelaar, geen slechte business, en zeker heel wat anders dan de schamele 1%-2% die makelaars in Nederland (sorry Jocelyn ) ontvangen.

En toen kwam ik via internet een "vacature" bij een makelaar van luxe villa's aan het Lago Maggiore tegen... meteen gemaild en gebeld en 2 dagen later zaten we gezellig aan "eine Tasse Espresso". Ja, het zijn Duitsers, en via een grote wereldwijde franchiseorganisatie bemiddelen zij in de verkoop van luxe tweede (of derde ) woningen. Heel vermogend Duitsland kent hen. Interesse in een woning op Mallorca? stap maar 1 van de 20 vestigen op Mallorca binnen, of één van de meer dan 300 vestigingen in 27 landen wereldwijd. Ook in Italië hebben ze inmiddels een aantal kantoren: Comomeer (3), Gardameer (2), Sardinië, Toscane en natuurlijk aan het Lago Maggiore (2). Het kantoor aan de westkant (Cannobio) van het meer was van plan het kantoor aan de oostkant (Porto Valtravaglia) over te nemen dat nog vanuit het hoofdkantoor in Como geleid werd, maar aangezien alle medewerkers in Cannobio om omgeving wonen was dat nogal lastig, hoewel je de overkant kunt zien ben je (zeker in de zomerdrukte) soms meer dan een uur onderweg om de andere kant te bereiken. Maar toen kwam Dagmar langs, spreekt Duits, Engels, Nederlands en óók nog Italiaans! 4 van de 5 meest relevante talen aan het Lago Maggiore (mijn Frans moet ik nu toch maar gaan oppikken om op 5 uit 5 te komen). En na wat nadenken aan mijn kant (zij waren het snel eens) heb ik besloten deze weg in te slaan. Het is leuk werk, in een schitterende omgeving, ik hoef nooit meer ver te reizen (maximaal een uur rijden van huis) en het kan goed verdienen zijn, uiteraard vang ik niet de volle commissie maar dat hoeft met villa's vanaf een half miljoen en enkelen van 1-3 Miljoen ook niet. Er zitten overigens ook appartementen van 200-500K tussen.

En dus ga ik de oostkant van het Lago Maggiore en de hele provincie Varese (stukje Lago di Lugano) voor mijn rekening nemen. Nu zijn het nog vooral de 2e woningen die we bemiddelen maar ik wil zeker ook de vele buitenlanders als wijzelf gaan helpen die een eerste woning rond Varese zoeken omdat ze de kids daar op de Europese School doen en zelf in Milaan (of zo) werken. Zo heb ik deze week al een mooie landelijke villa in de bossen iets boven Varese bezocht waarvan ik hoop dat ik hem mag gaan verkopen (richtprijs 1,5Miljoen).

En omdat hier in Italië iedere makelaar over een certificaat moet beschikken ben ik deze week begonnen aan de zware opleiding tot makelaar, zwaar omdat de materie zware kost is (vooral wetten en bepalingen), zwaar omdat het lastig Italiaans is (technisch en juridisch), zwaar omdat het iedere ma-di-wo-do-avond van 20:30 tot 23:00 is, zwaar ook omdat slecht 45% slaagt. De opleiding duurt tot begin juli en ik hoop in oktober het examen te halen (zowel multiple choice als een mondeling).

Dus... als iemand een huis zoekt aan in deze contreien of een huis te koop aanbiedt of iemand kent die zoekt/verkoopt neem dan vooral contact op met:

Dagmar Sporck
consulente immobialiare

Engel & Völkers
E Dagmar.Sporck@engelvoelkers.com
M +39 347 xxxxxxx
W www.engelvoelkers.com

Kerst in Nederland

Vorige week zaterdag (20-12) zijn we 's ochtends uit Morazzone weggereden, eerst nog even langs de bar voor een laatste echte capuccio-brioche en dan de auto in, de Alpen over en naar Kirchroa.

De rit verliep voorspoedig, alleen wat sneeuw op de weg toen we aan de noordkant van de Gottardo/Gotthard de tunnel uitkwamen, verder goed door kunnen rijden. Na een rit met wat pauzes kwamen we na een alleszins redelijke 9 uur in Kerkrade aan, waar me meteen naar Nonna Mia gingen. Maddy en de meiden hadden haar al sinds augustus niet meer gezien (alleen een keer via webcam). Toen nonna moest gaan eten zijn we naar tante Kirsten gereden en hebben we een lekkere vette friet met kroketten en frikandellen gehaald. Na 4mnd hadden we daar allemaal wel weer zin op. De meisjes bleven bij Kirsten slapen, Maddy en ik betrokken het huis van mijn ouders (die nog in Regensburg waren).

Zoals al gemeld in de vorige blog en de reacties erop, zou mijn moeder eerst zondag naar huis komen, maar door een plotse ontsteking vd wond werd dat onzeker. Zondag kregen we te horen dat ze maandag waarschijnlijk naar huis zou komen. Zondag eerst uitgeslapen, toen bij Maddy's nicht Sandra op bezoek om de nieuwste aanwinst Stella te bewonderen. 's Avonds wat chinees gegeten (verlangde ik meer naar dan naar de vette friet) en aansluitend nog even bij vrienden op visite. Maandag nog wat xmas-shopping en het huis klaar gemaakt voor Nonna's thuiskomst.

Eind van de middag kwam Nonna dan eindelijk thuis; ze zag er supergoed uit en voelde zich ook zo. Ze had zelfs zin op Spaghetti met beestjes (spaghetti met scampi in knoflook-olie).

Dinsdag had ik een bespreking in Maastricht, zijn de kids naar Ciska&Huub geweest en heeft Maddy haar voetjes en huidje nog eens laten verzorgen. Waardoor Nonna de rust had om lekker bij te komen, en dat had ze ook nodig.

Woensdag zijn de meiden en Kim met Kirsten naar de film geweest en terwijl ik in Heerlen wat rondhing heb ik nog maar mijn garderobe uitgebreid (tja... woon je naast Milaan en ga je een pak kopen in Heerlen tssss)

Woensdagavond de kindermis in de Lambertuskerk bezocht en daarna de kerst ingeluid bij nonno&nonna.

Donderdag (1e kerstdag) samen met Maddy's moeder bij mijn ouders thuis kerst gevierd en met mijn moeder ging het weer beter en beter.

2e Kerstdag (vrijdag) vieren we traditioneel met de familie van mijn moeders kant, deze keer in Vaals, met o.a. surprises. Gezien de gebeurtenissen van het afgelopen jaar een emotionele gebeurenis, met menig traantje. Maar door de goede afloop wel met een positief gevoel. Weer heerlijk om even met zijn allen bij elkaar te zijn! Ook mijn moeder heeft het goed volgehouden, die uren aan tafel en zo... Er is weer lekker gekookt, amuses, voorgerecht, soep, hoofdgerecht, kaas uit Lombardije, toetje en koffie met choco-fondue.

Zaterdag eerst uitgeslapen en uitgebuikt. Dan de noodzakelijke boodschappen voor de emigrant gehaald: pindakaas, hagelslag, appelstroop, schenkstroop voor pannenkoeken, etc.. 's Avonds de jaardienst van opa & oma Sporck in Bocholtz gevolgd door een etentje in Eys (Bie de Tantes, aanrader) met de familie Sporck. Ook die weer even allemaal gezien.

Zondag op tijd op, nog even ontbijt en toen weer terug naar huis! Nog even bij Nonna Mia langs en toen de auto in. Deze keer wat minder gestopt, weinig hoeven te remmen en dus in minder dan 8uur naar huis gereden. Het weer was lekker zonnig onderweg, alleen ten zuiden vd Alpen lag een flink pak sneeuw en ook thuis lag nog sneeuw die met de kerstdagen gevallen was (hier dus wel).

Al met al hebben we een behoorlijk drukke week gehad, hebben we veel minder gedaan dan gepland, veel minder mensen gezien dan we van plan waren (we zijn Kerkrade niet uitgeweest) maar zijn we vooral blij en opgelucht dat we gezellig kerst hebben kunnen vieren met mijn moeder als stralend middelpunt!

saluti da Morazzone e Felice Anno Nuovo!

Dagmar

Update Regensburg

Inmiddels is de operatie een week achter ons en kunnen we met iets minder terughoudendheid stellen dat het goed gaat met mijn moeder, heel goed!

Enkele uren na de operatie (vorige week dinsdag dus) heeft ze vanuit het bed op de IC al even lekker met pap en mij gekletst, de dag erna was ze echter doodmoe en heeft bijna alleen maar geslapen. Logisch en begrijpelijk natuurlijk, maar na haar opgewekte (en soms zelfs grappige) gepraat vd avodn ervoor was het toch wel een beetje teleurstellend. Donderdags was ze meteen al goed wakker en hebben we nog even kunnen kletsen voordat ze mij naar Italië terugstuurde, want daar hadden ze me harder nodig dan zij in Regensburg.

Ondertussen zijn alle infusen, slangen, drains, e.d. verwijderd en afgekoppeld en beweegt ze zich redelijk vrij in het rond. De 8 kilo die ze bij was gekomen (ze hield iets teveel vocht vast de dagen na de operatie) zijn er weer vanaf en de dokteren zijn tevreden. Dus de planning dat ze na het komende weekeinde naar huis mag lijkt ze wel te halen.

de Pronto Soccorso

Met dat de opgedwarrelde stof in Casa Sporck neerdaalt keert ook de rust weer. We hebben (mede met hulp van vrienden, mijn ouders en mijn zus) de afgelopen week keihard gewerkt om de puntjes op de i gezet te krijgen. De bedden en kasten stonden grotendeels al, maar er waren nog tig dozen uit te pakken, kleren te wassen en te sorteren, speeltoestel in de tuin te plaatsen, lampen op te hangen, toch nog een kast in elkaar zetten (we vonden de schroeven pas na 2wkn zoeken), tuin verzorgen, etc. etc. etc.

Waar gehakt wordt vallen spaanders, en waar geboord wordt spat gruis in het rond en dus een gelegenheid om kennis te maken met de Italiaanse gezondheidszorg moet Maddy gedacht hebben. Bij het boren door mij mocht zij assisteren en daarbij kreeg ze een stukje gruis in haar oog. Op zich niets bijzonders, is mij ook overkomen de afgelopen weken, maar toen het na een dag of 2 toch pijnlijk werd zijn we toch maar eens de boel gaan laten controleren. Meteen naar de EHBO of toch maar even via de (nog onbekende) huisarts.

Omdat Varese potdicht zat en de EHBO dus wel eens lang zou kunnen gaan duren zijn we eerst maar naar de dokter gegaan. Op donderdagmiddag spreekuur van 15:30 tot 19:00. Dus om 15:45 namen we plaats in de volle wachtkamer (ca. 10 dames op leeftijd, 1 heer en nog 2 vrouwen van onze leeftijd). Al snel bleek dat je in een wachtkamer waar geen nummertjes getrokken kunnen worden degene die binnenkomt even informeert naar wie er als laatste voor hem/haar is binnengekomen. Zo hoef je maar op 1 kop te letten. Wij moesten er zo'n 13 proberen te onthouden . Wachten moesten we dus nog wel even, vooral toen bleek dat de dokter voor een bezoek weg was wat niet veel goeds beloofde gezien de verkeerssituatie op dat moment.... Ongeveer 3 uur (!) later waren we aan de beurt en heeft de Dottoressa ons verhaal aangehoord. "Ja, maar daarmee moet je niet hierheen komen, de volgende keer METEEN naar de Pronto Soccorso". Maar goed, het is een aardige dokter, die het wel leuk leek te vinden om ons al patiënt te mogen hebben en ze heeft ook meteen het ziekenhuis in Varese gebeld en geïnformeerd naar de tijden van de oogarts, er bleek nog net tijd genoeg te zijn om deze vanavond te bezoeken.

Wij dus TOCH door naar Varese, naar de Pronto Soccorso van het Ospedale del Circolo. Daar aangekomen werden we gevraagd weer even in de wachtkamer (mooi modern ziekenhuis trouwens) plaats te nemen. Maar toen we ook daar even gezeten hadden naderde toch ook wel het einde van de dienst van de oogarts, dus toch nog eens naar de balie... "Ow, goed dat u komt, zijn ze u nog niet komen halen? Ik laat u meteen even begeleiden en dus moesten we de gang uit, naar rechts, de hal door, deur 13 uit het plein over, na 100m links, de witte deur tegenover het standbeeld in. Daar werden we opgewacht door een team van 5 man/vrouw die Maddy eens even goed onder "ogen" namen . Er bleek dus idd een stukje steen ter grote van een halve mm in het hoornvlies te zitten. Dat hebben ze er met een pincet meteen uitgehaald. Druppels erin, doekje erop, pleisters erop en nog geen 5min later stonden we weer buiten, terug naar de EHBO-post, formulieren aftekenen en we mochten naar huis. Om 20:30 waren we dus thuis.....


De dag erna nog even naar de huisarts (we hoefden niet in de wachtkamer te gaan zitten, we konden gewoon doorlopen, aankloppen en even afwachten). We kregen een recept mee voor anti-biotica oogdruppels en dat was het. Het verbandje is er af, de pijn is weg en het oog is evenmooi als ervoor. Eind goed, al goed!

Verder: het gaat hartstikke goed met ons 4. We hebben het naar onze zin, voelen ons echt thuis hier en zullen het de komende weken in huis wat rustiger aan gaan doen en nog meer genieten. Het weer is duidelijk beter dan in Nederland momenteel, al kan het nog beter.

Wie heeft er trouwens gekeken naar het WK Wielrennen??? wat waren jullie indrukken van Varese en omgeving? De school van Giulia ligt trouwens op de top van de 1e beklimming (de Montello, waar Vosje in de laatste ronde de 1e demarrage plaatste) uit de route van afgelopen weekeinde.


Groetjes/Saluti,

i Sporcki

op rust?

zo... de sleutel hebben we dan eindelijk (sinds afgelopen donderdag) en we zijn meteen druk aan de slag gegaan met verhuizen: de spullen uit Marchirolo naar Morazzone slepen en uit de loods in Inarzo naar Morazzone halen. Zaterdag 6 (of 7) keer met een furgone (bus) heen en weer en toen stond alles in het huis. ja het stond er... maar daarmee was het nog niet bewoonbaar.

Meteen aan de slag, bedden in elkaar gezet.
Maar welke plank hoort nu bij welke kast?
Dozen uitsorteren, wat heeft prioriteit en wat iets minder (van de ca. 150 dozen)?

We zijn nu een paar dagen verder en ik neem even de tijd om wat woorden heir te kalken zodat de mails/smsjes/tels met vragen naar info een beetje beantwoord worden. Het belangrijkste is in ieder geval:

WE VOELEN ONS HEEEERLIJK!

we voelen ons echt THUIS, we hebben het naar onze zin en kunnen niet wachten tot we echt alles op orde hebben en ECHT kunnen gaan genieten/leven/werken/etc.

Wat is er verder nog allemaal te melden:

GIULIA gaat met veel plezier naar school, sinds maandag met de schoolbus (en dat maakt het allemaal nog leuker). Ze gaat heel makkelijk om met de 3 talen; naast de lessen in het Nederlands heeft ze dagelijks een uurtje Engels en dan ook nog het Italiaans wat ze maar op straat en zo moet oppikken. Ze is erg leergierig en vraagt me constant hoe je dit en hoe je dat in het Italiaans moet zeggen. GEWELDIG, ik ben echt trots op haar!

GIORGIA is bezig met haar 2e week gewenning op de lokale kleuterschool en ze gaat graag, ze vindt de juf en de kids leuk. Dus niks om ons zorgen over te maken. Giorgia is van nature wat stiller en rustiger dan onze extraverte Giulia maar toch merk je aan haar dat ook zij nog weinig moeite heeft met de nieuwe omgeving.

Zakelijk ben ik druk bezig met de voorbereidingen voor nieuwe opdrachten, maar alle hulp is welkom. Dus als iemand nog bedrijven weet met interesse in de Italiaanse markt, ik help graag.

Zo dat is weer een te uitgebreide update geworden, ik ga nog even wat eten (had vanavond een info/ouderavond op de Europese school en toen is het avondeten erbij ingeschoten)... daarij ben ik notabene ook nog tot Secundant KlasseMOEDER (M/V) gebombardeerd met als belangrijkste taak het organiseren van feestjes.

Komend weekend komen de eerste Neder-Belgische vrienden een kijkje nemen en zondag komen mijn ouders en zus een weekje WK Wielrennen meepikken en het appartement inwijden. Wordt dus weer lekker druk. Giulia heeft trouwens een week vrij ivm de WK want haar school ligt aan het WK-parcours.

Saluti da Morazzone,

Dagmar

Giorgia's eerste schooldag in Italia

Giorgia gaat (in tegenstelling tot Giulia) niet naar de Europese school waar ze een schitterende Nederlandse afdeling hebben. Ook voor kleuters is hier plaats (bij meester Cas, en het moet er erg leuk en gezellig zijn volgens een vriendinnetje van Giulia en Giorgia)! Maar we hebben er toch voor gekozen om Giorgia naar een lokale Italiaanse school te laten gaan. Enerzijds zal ze het Italiaans sneller oppikken, maar tegelijkertijd helpt het ons als ouders om sneller te integreren in Morazzone. Maddy zal dagelijks in het Italiaans moeten kletsen, met juf Chiara, andere moeders, omas, etc.

Vorige week vrijdag werd de school wakker uit haar zomerslaap (zomervakanties lopen hier van mid juni tot mid september) en hebben we even contact gehad met de directrice en de hoofdmeester. Maandag hebben we haar ingeschreven en kennis gemaakt met juf Chiara, ze is nog verlegener dan Giorgia . Ze vervangt de zwangere juf en is nog een verse kracht en dan meteen buitenlanders aan je bureau... dat maakte haar erg stil. Maar met de kids communiceert ze wel goed denken we. We zijn vanuit school meteen wat nodige spullen gaan halen: twee grembiuli (zie foto), schooltas, slofjes voor binnen in de school, en zo.

Vandaag was de eerste schooldag dan eindelijk. Giorgia keek er al lang naar uit want Giulia ging al een week naar school en kwam terug met superleuke verhalen en zij mocht maar niet. Maar vandaag mocht ze dan.... 60 hele minuten en dan ook nog wel met ons. Dat viel even toch tegen. hihi. Ze is natuurlijk (door 2jr Woelwaters) wel aan gewend om een paar uur alleen te zijn en afscheid te nemen. Maar de vandaag, morgen en donderdag is de school alleen open voor de nieuwe kinderen (en die beginnen hier rond de 3jr) die een "gewenningsprogramma" krijgen aangeboden. Vrijdag komen de oudere kinderen ook en dan begint het pas echt leuk te worden. Maar het gewenningsprogramma duurt nog tot eind volgende week met korte dagen (uurtje, 2uurtjes) waarbij de ouders (lees: moeders) een gedeelte van de tijd aanwezig zijn in de klas. Langzaamaan worden de kids dan steeds meer alleen gelaten met de juf. En dan gaat het er ineens best ruig aan toe: van 8:30 tot 16:00 van maandag t/m vrijdag, en alle dagen overblijven op school, dan wel incl. pranzo (lunch). De school is er trots op een eigen keuken en kok te hebben die dagelijks (met hulp van een paar kinderen) een 3 gangen diner presenteert; wij hebben op het menu al vele lekkere zaken gezien en zijn er jaloers op In ieder geval kan Giorgia er laten zien dat ze net als Giulia meer lust dan ze zelf weet. We zijn dus benieuwd.

Overigens kunnen ouders ervoor kiezen om de kids niet dagelijks tot 16:00 te laten blijven. Om 13:00 (na pranzo) kunnen ze ook afgehaald worden. Wij denken dat we dat op woensdag en vrijdag zo gaan doen, dan komt Giulia ook eerder naar huis (met de bus). En Giorgia's school en Giulia's bushalte liggen kort bijeen. en 5 dagen van 8:30 tot 16:00 is ook wel erg veel... als je 4 daagjes van 3uurtjes bij de Woelwaters gewend bent

anyway, Giorgia heeft een leuke dag gehad, maar kijkt uit naar het moment dat ze echt met de andere kinderen (zonder ouders) kan gaan spelen.

Helaas, we kregen zojuist telefoon van de verkoper. We kunnen morgen niet verhuizen. zijn EX ligt dwars. Ze houdt vast aan donderdag 11 sept. als we bij de notaris moeten zijn voor de overdracht, daarna mogen we er in en niet eerder dus.

Niemand snapt haar, en wij al helemaal niet, maar goed... we hebben geen keus. Dus gaan we komend weekeinde maar de toerist uithangen. Het weer is tot en met zondag niet al te best. Maandag keert de zomer terug en verwachten we weer stralend blauwe luchten met temperaturen tussen 25 en 30 gr.

Vandaag is de inschrijving bij de gemeente ook rondgekomen YES!!! ASL volgt maandag.

Maandag gaan we ook Giorgia inschrijven op de kleuterschool waar ze dan dinsdag meteen kan beginnen!

Saluti,
Dagmar

Italiaanse bureaucratie - Lezzione UNO (Week 1)

Omdat ik deze week iedere morgen op tijd in de weer was (ivm het naar school brengen van Giulia) ben ik daar natuurlijk gebruik van gaan maken (was ook zo gepland). En dus heb ik mij na 2 wkn ontspanning aan de beruchte Italiaanse bureaucratie gewaagd. Laat ik maar eens op de gemeente gaan navragen wat er nodig is om ons in te schrijven dacht ik maandagmorgen. Oeff..

maandag 10:00, op de gemeente Morazzone.
Volgens de dame ter plekke moet ik meenemen om mij in te kunnen schrijven:
*paspoorten van ons 4 (die hebben we),
*huwelijksakte en geboorteaktes van de kids waaruit blijkt dat wij 2 getrouwd zijn en de kids ook van ons zijn (die documenten hebben we),
*werkgeversverklaring (probleem1),
*inkomensverklaring (probleem2),
*inschrijving bij de Italiaanse "GGD", de ASL (lijkt een formaliteit en dus geen probleem)

nog een weekje geduld...

zo, vandaag over een week is het zover: 's morgens naar de bank voor het ophalen van een paar cheques en dan naar de notaris. als we daar een paar kriebels later vertrekken zijn we eindelijk eigenaar van een mooi stukje grond in Morazzone met daarop een supermooi huis!

En de tijd kan nu niet snel genoeg gaan. We hebben hier in ons tijdelijk huisje wel gehad. Hoewel een perfecte tussenoplossing missen we onze eigen spullen. Je bent gewoon 4 wkn te gast en als dan ook nog het weer slechter wordt (momenteel dondert en bliksemt het hier zoal ik dat in NL nog nooit heb meegmemaakt) zit je hier echt de dagen te tellen... nou ja... ook niet overdrijven he.

Even de afgelopen 3 weken samenvatten
week 1 (14-24aug): vakantie, wennen, rondkijken, en maddy... HEIMWEE
week 2 (25-31aug): vakantie en nonno&nonna (opa&oma) op bezoek
week 3 (1-4sep): daar zitten we nu middenin en we krijgen eindelijk een ritme dat niet meer op vakantie lijkt. ook is het vanaf maandag slecht weer, het regent (vooral 's nachts) en nog belangrijker: Giulia is naar school gegaan! Iedere morgen om 7u opstaan, douchen, aankleden, met Giulia (en evt. Maddy en Giorgia) naar de bar voor een ontbijt (Capuccio-Brioche) en dan door naar de Europese School (ritje van 20min door de Valganna-vallei).
Uiteraard ben je als ouders benieuwd (bezorgd) hoe ze het er op een nieuwe school van afbrengt, en het maakt niet uit of die school nu in Kerkrade, Eindhoven, Turnhout of Varese staat. Het is nieuw voor haar en hoe snel zal ze zich thuis voelen, nemen de andere kids haar snel op, hoe reageert ze op nieuwe andere regeltjes? Het lijkt (nu na 4 dgn) perfect te lopen. Ze staat 's morgens te trappelen om naar school te mogen en ze zegt de lange dagen (di+do) het leukste te vinden. Op die dagen eten alle kinderen van alles klassen (4jr-18jr) in de mensa, en het is eten wat de pot schaft. Giulia is (zoals veel kinderen) een selectieve eter, dus je hoopt dat ze een beetje haar best zal doen, maar ook hier... super! vreemde ogen dwingen zeggen ze, en het feit dat andere kinderen het ook eten zal zeker helpen en dus heeft Giulia vandaag voor het eerst sinds tijden nog eens GROENTEN gegeten . Risotto al'Ortolano (rijst met tuingroenten) en daarna Pesce inpanata al Forno (gepaneerde vis uit de oven), al met al 2 nieuwe dingen die ze lekker zei te vinden. Ze heeft alle dagen engels gehad. Op de Europese School krijgen ze vanaf hun 6e (1e klas) een 2e taal. Dat moet 1 vd primaire Europese talen zijn (Engels, Duits of Frans) en wij hebben voor Giulia engels gekozen, omdat ze een jaar achterligt op de rest vd klas krijgt ze wat meer lessen dan haar klasgenoten.
Al met al zijn we supertrots op haar, ik heb deze week meer dan eens met tranen in mijn ogen (van trots) naar haar staan kijken of naar haar verhalen geluisterd, ze doet het gewoon even. 830km verhuizen en daar naar school gaan.

Nadat ik Giulia naar school had gebracht heb ik me gewaagd aan de Italiaanse bureaucratie. Maar daarover meer (voor de overzichtelijkheid) in mijn 2e blog van vandaag.

Plannen voor de komende dagen:
zaterdag en zondag: spullen worden vanuit de loods naar ons huis gebracht waar we dus dozen gaan slepen en meubels gaan opbouwen.
zondag: vrienden uit NL op doorreis naar de Toscane overnachten bij ons in de buurt
dinsdag: Giorgia gaat naar de ITALIAANSE kleuterschool. we zijn weer benieuwd (bezorgd)
donderdag: naar de bank, naar de notaris en dan NAAR HUIS!!!

a tra poco

Dagmar

de verhuizing naar Italië

Vanmorgen om 5:30 hebben we Kerkrade definitief verlaten en zijn we richting Italië gereden. Gistermiddag en -avond hebben we nog een aantal (met name voor Maddy en Giulia) emotionele afscheidsknuffels uitgedeeld op Blierhei en in Kerkrade.

De reis verliep perfect, binnen no-time waren we halverwege, alleen door wat drukte tussen Karlsruhe en Basel heeft ervoor gezorgd dat we het net niet in 8 uur gehaald hebben. Zonder te haasten en met regelmatige stops hebben we het in nog geen 9 uur gedaan, 14:15 waren we in Marchirolo waar we dus de komende 4 wkn zullen verblijven en van waaruit we de onze vestiging in Italie verder zullen voorbereiden: inschrijvingen bij gemeente, scholen, omzetten van de auto op Italiaans kenteken, nog wat meubilair kopen, verzekeringen regelen, inschrijven van Sales4Europe Italia bij de KvK, etc...

Het weer is momenteel redelijk slecht voor Italiaanse begrippen, goed voor Nederlandse begrippen. Ca. 25gr. maar er dreigt onweer, morgen zou het wel eens nat kunnen worden, maar voor de komende week is weer droog, zonnig en vooral warm (30gr.C) in het vooruitzicht gesteld.

tot blogs,




Dagmar e famiglia

de emigratie - 14 aug 2008

Volgende week donderdag, 14 augustus, gaat het gebeuren. Dan stappen we allevier in de auto en reizen af naar Marchirolo, ca. 20km ten noorden van Varese waar we tijdelijk zullen gaan wonen. Tijdelijk: tot we op 11 september de sleutels van ons eigen huis in Morazzone krijgen!

updates volgen!

Dagmar

verhuistournee

zo, we zijn op de terugweg van de tweede verhuisrit. deze keer samen met raymond. het blijkt ook hier dat ervaring helpt. waar ik vorige week nog 3 dgn nodig had om heen en terug te rijden doen we het nu in 2 dgn.

gistermorgen om 7:00 vertrokken we uit kirchroa. om 20u15 stonden we (beurtelings) onder de douche in het Art Hotel in Varese, na een ritje (weer via de Brenner) van 1185km. even later zaten we te genieten op een terrasje van de avondzon, een campari en het schoonste van varese. wat zijn italiaanse vrouwen toch mooi. Daarna lekker wat gegeten en nog wat gedronken. om 2u lagen we al op 1 oor.

vanochtend in een uur de meubels gelost in de loods en om 13u ongeveer begonnen ad terugreis via Zwitserland met deze keer flink oponthoud: 6km file voor de Gotthard-tunnel, drukte rond Luzern, file voor Basel en momenteel regenbuien tussen Basel en Karlsruhe. we moeten nog ca. 390km. dus tegen middernacht zijn we weer thuis!

nog een paar dagen Nederland en dan stappen Maddalena, Giulia, Giorgia en ik in de auto en rijden we samen naar Italia!!! eerst een paar weken in een appartement aan het zwembad en dan vanaf 11 september in Morazzone.

saluti dalla Autobahn A5 (Basel-Karlsruhe)
dagmar&raymond

het is afgelopen

zo... vandaag was dan de laatste dag dat we in de Barbarastraat 13 waren. 1 dag langer dan de bedoeling was, maar we hebben ook wel erg veel rotzooi verzameld in de afgelopen jaren en daarvan moet toch aardig wat mee naar italië.

Gisteren de sleutels aan JP & San overgedragen en dus moesten we vandaag toegang vragen tot wat 9½ jaar ons thuis was.

Met de onmisbare hulp van Bart, Alex en Gyl hebben we de volgende vracht geladen. morgenvroeg op tijd op en samen met Raymond rij ik dan richting Brenner. We hopen het Gardameer te halen zodat we maandagmorgen nog meer even een kort stukje richting Varese hoeven. Daar lossen we alles voor tijdelijke opslag in de loods.

Maandagavond zullen we dan even op krachten moeten komen om de terugreis via Zwitserland op dinsdag aan te kunnnen. Wijn en een goede maaltijd zullen daar voor moeten zorgen!

tot woensdag!

Dagmar

supergoeie dag!

effe een blog vanuit de Iveco Daily. waarover zo meer. eerst het mooiste nieuws van de dag/week/maand: mijn moeder heeft goed nieuws uit Aachen gekkregen vandaag. op de ct-scan van vorige week is te zien dat de uitzaaiingen verminderd zijn en dat de chemo dus goed aanslaat! YES!!!

nu het overige:
ik ben onderweg met eric en de helft van ons verhuisgoed. we rijden nu ergens tussen Ulm (D) en de Brennerpas. we moeten via Oostenrijk omdat de Zwitsers (als niet Europeanen) veel te lastig zijn. we rijden vandaa tot in Bardolino aan het Gardameer waar ik zojuist een B&B geboekt heb. Vanavond gaan we even bij Frank&Jocelyn aan die in Bardolino op vakantie zijn.
morgen gaat de reis dan verder naar Varese en woensdag weer thuis. volgende week zo'n zelfde rit nog een keer en dan zou alles in Varese moeten zijn.

Grüzi aus Tirol
dagmar&eric
ps: ik schreef deze blog van mij telefoon dus excuses voor de spelfouten.
pps: oh ja, de babykamer is verkocht vandaag en al opgehaald

update-flash

1. Mijn moeder
Mijn moeder heeft afgelopen maandag al de CT-scan gehad. Op de uitslagen is het evenwel nog even wachten. Omdat de doktoren goed hoop hebben dat de vorige chemo gewerkt heeft en omdat ze de eerste kuur van 6 behandelingen goed doorstaan heeft zijn ze afgelopen woensdag alvast gestart met een 2e reeks chemo's (er staan er weer 6 gepland).

2. de verhuizing
We hebben het vooropige contract getekend, een aanbetalgin (in Italië gebruikelijk) is ook gedaan en op 11 sept. a.s. passeert de akte definitief. Helaas krijgen we dan ook pas de sleutel. We hoopten de huidige eigenaren te kunnen bewegen het huis eerder te verlaten, maar helaas...
In de tussentijd logeren we vanaf vandaag t/m ca. 10 aug. bij mijn zus. Waarna we een tijdelijk onderkomen in Italie opzoeken. Via een vriend uit de Round Table 64 Varese kunnen we een huisje van een vriend van hem tijdelijk gebruiken. Hier ligt een zwembad voor de deur dus zo slecht is dat nog niet. Voor we dus in kunnen trekken in Morazzone dus eerst nog even een paar weekjes vakantie. Ik zal dan alvast een begin maken met het regelen van wat zaken en het zoeken van aanvullende opdrachten/projecten/werk.

Saluti da Kirchroa-Centrum,
Dagmar

eenmaal, andermaal, GEKOCHT!!!

YES!!! SIIIII!!!

we hebben een huis in Italië! In Morazzone, een dorpje net buiten Varese om precies te zijn.

We hebben vanochtend gehoord dat de verkopers ons bod aanvaardt hebben. We weten nog niet precies wanneer we er in kunnen. we hopen dat het lukt om vóór 15 aug in te trekken!

Via deze blog zullen we jullie op de hoogte houden!

Saluti,
Dagmar