Showing posts with label varese. Show all posts
Showing posts with label varese. Show all posts

21 September 2013

Morazzone 21-9-2013

DSC_2081DSC_2088DSC_2089DSC_2093DSC_2095DSC_2097
DSC_2099DSC_2100DSC_2105DSC_2108DSC_2109DSC_2111
DSC_2112DSC_2113DSC_2114DSC_2115DSC_2117

Morazzone 21-9-2013, a set on Flickr.
My back is finally not aching any more but my leg is still hurting a lot. But my osteopath recommended walking so this morning in stead of talking the car to get my cortisone injection and go and buy bread I went by foot and took my camera with me.

nice weather, mourning dew and the start of autumn resulted in some nice pictures of Morazzone and the field behind our house

14 July 2013

enjoying Parco Valgrande

Living La Dolce Vitasun starting his descent over the Piemonte Alps seen from LavenoImbarcadero di LavenoAperitivo del Miralagoa wedding 500 from Zurich on the ferryImbarcadero di Laveno
Porto di Lavenohanggliders over Lavenotowards Lavenobye bye Verbaniaone of many waterfalls in the San BernardinoGiulia for a swim
enjoying the fresh water of the San Bernardino in San Bernardino Verbano (VB)we should bring better equipment next timeTorrente San Bernardino near Cicognaview from Agriturismo MerinaPolenta con Formaggio (polenta w/ cheese)Polenta con Brasato di Cavallo (Polenta w/ Horse Roast)
Antipasti at Agriturismo Merinagoat at Agriturismo MerinaAgriturismo Corte Merinathe entrance to Parco Valgrande and Cicogna

Today we went to Cicogna in the Parco Valgrande just above Verbania on the westside of Lago Maggiore. We enjoyed the beautiful environments (mountains, rivers and woods), a good mountain meal and afterwards we relaxed along and in the fresh water of the creek San Bernardino which flows into the Lago Maggiore a few kilometers ahead.

Back to Lombardy with the ferry from Verbania to Laveno where we enjoyed a stylish aperitivo before heading home.

14 August 2012

4 jaar na dato

Ik heb wel eens ergens gelezen (zal wel in "Ik mis alleen de HEMA" zijn geweest) dat je als emigrant vier jaren nodig hebt om helemaal die omslag te maken en te verwerken. Nou, vandaag is die dag! Vandaag is het vier jaar geleden dat we Nederland vaarwel zeiden en vol goede moed naar Italië vertrokken (hier de link naar de blog van 14 aug 2008). En wat is er in vier jaar veel gebeurd en wat zijn we veel wijzer geworden! Nou... wat zijn we in vier jaar eigenlijk wijzer geworden?



het roer om

Allemaal kennen we wel de mislukkingen en hopeloze pogingen van emigranten op TV in programma's als "het roer om". In de eerste minuten weet je al dat het plan gedoemd is te mislukken: geen duidelijke (economische) plannen of veel te rooskleurige plannen, ze spreken de taal nog niet of nauwelijks en het steenkolen engels zal ze ook niet ver brengen... maar toch... ZE DOEN HET WEL! Ik kreeg in de aanloop naar de emigratie vaak te horen "ja daar hebben wij ook over gedacht" en "dat zouden wij ook wel willen"... en telkens waren het mensen die veel beter dan de hoofdrolspelers uit "het roer om" zich zouden hebben kunnen redden. Waren zij die veilig thuis bleven zo realistisch en zij die de deur achter zich dicht trokken zo optimistisch?

Zonder een goede dosis optimisme lukt het in ieder geval niet. Het optimisme heb je vooral ook nodig om je voort te trekken, om te voorkomen dat je bij de tegenslagen (die je geheid gaat tegenkomen) bij de pakken gaat neerzitten.

11 October 2010

About Me 2.0

My first "About Me" in this Blog was written in Dutch over a year ago so it needed both an update and a translation.

I am Dagmar Sporck, 39years old, married to Maddy (Maddalena) and father of two fantastic girls (Giorgia of 7 and Giulia of 10 years old). I represente Dutch and German companies in Italy and Ticino-Switzerland with my company Sales4Italy. And for the German readers: Yes, I am a male Dagmar!

Since 1996 I am a proud member of the Round Table, first in RT171 Kerkrade, NL and since 2008 in RT64 Varese. Last year as IRO, this year as Vice-President and as of June 2011 as President. I hope to be able to attend some interesting RT-meetings in the next two years: the Gala in the Academy of Siena in November this year, the Italian AGM in Taormina, Sicily June next year and various international meetings as well. In Switzerland I try to visit as much RT's as possible, combining the business trips with visits to the local RT-meetings.

07 June 2010

break-a-leg

Vandaag hebben we weer een nieuw hoofdstuk aan ons Italiaanse avontuur toegevoegd. Een harde kennismaking met het Italiaanse rijgedrag. Maddy is op haar fiets aangereden en heeft daarbij haar been gebroken en een snee in een arm opgelopen.

Op weg van de supermarkt naar huis op haar fiets stak ze de weg over, een auto die achter een afslaande auto reed zag haar te laat en reed haar aan. Maddy op de grond op haar boodschappen, waaronder een aantal kapotte glazen potten. Gevolg een flinke snee in de linkerarm en een gebroken scheen- en kuitbeen (thv de enkel).

Ambulance, carabinieri, polizia locale iedereen op de been (behalve Maddy dus) en ook een aantal buren waren meteen ingelicht (toch fijn dat we ondertussen bekend zijn). Ik was net 2uur op het werk in Zwitserland toen ik door een buurman gebeld werd. Maddy lag toen nog op de grond en werd van nekkraag voorzien. Spullen bijeen geraapt en weer terug door de tunnels en de Alpen naar het ziekenhuis. Toen ik aankwam was een buurvrouw nog in het ziekenhuis om mij op te wachten. Maddy werd nog onderzocht (volledige CAT/MRI van haar hoofd en buikholte, Xrays van zowat alle beenderen en in ieder geval vd benen en ruggegraat).

Conclusie:
een gecompliceerde been-/enkelbreuk en een gapende snijwond (die was inmiddels al schoongemaakt en gehecht). Operatie was al ingepland.

Rond 16:00 ben ik vertrokken omdat Maddy naar de OK ging. Giorgia was door de buren vd bus gehaald en opgevangen, maar wist nog van niks. Dat heb ik haar verteld. Om 19:30 waren we terug in het ziekenhuis en gingen we op zoek naar Maddy, ze bleek over 5min opgehaald te kunnen worden van de recovery en naar haar kamer gebracht te worden. Goeie timing dus!

Ik schrijf dit aan haar bed en Giorgia zit erbij. Alles gaat -naar omstandigheden- redelijk goed. Het been is voorzien van wat plaatwerk en verzegeld met een laagje gips.

08 July 2009

het weer in en om Varese

Toen we vorig jaar naar Italië (Morazzone) verhuisden zeiden veel mensen, zeker vanwege het weer... en laat dat nu net NIET één van de argumenten zijn geweest. Nee het weer was voor mij (en ik denk voor ons) geen reden. Okay, hier schijnt de zon iets meer uren dan in NL maar daarentegen regent het hier ook veel meer (in milimeters per jaar MINIMAAL 3x de hoeveelheid in Zuid-Limburg, 2400mm vs. 800mm).

Maar ondertussen... verrek het weer is wel degelijk een reden denk ik nu. We raken er helemaal aan gewend en kijken dan soms ook vreemd op als het even veranderd.

Het weer is hier (dus in het Noord Italiaanse merengebied) over het algemeen vrij stabiel en voorspelbaar, het is of zonnig en dan kijk je naar een strakblauwe hemel, of het regent pijpenstelen en daar kunnen jullie (in NL) je bijna niks bij voorstellen, het lijkt nog het meeste op de wolkbreuken zoals NL afgelopen week 2x trof. Alleen... dan regent het hier UREN aan één stuk, onafgebroken, en in de herfst soms dagen achtereen. Zo bereiken we die hoge hoeveelheid mm/jr hier. Maar dat betekend dus wel dat het op die andere dagen niet meer kan vallen.

Wind, dat is iets vreemd hier en als we in Nederland zijn herinneren we ons weer wat dat eigenlijk is. In Nederland, ook op de mooiste dagen is er eigenlijk altijd wind. Hier bijna nooit en we kijken dan ook bezorgd naar de lucht als we de boomtoppen zien bewegen.

De typische Hollandse grijze luchten waarin je dagenlang geen wolk kunt herkennen en waaruit af en toe een miezerig regentje valt komen hier vrijwel niet voor, het is hier gewoon strakblauw (evt. met witte watjes) of er hangen donkergrijze wolken zwanger van de regen... die dan ook beslist zal vallen.

Afgelopen 2 weken hebben we superweer gehad, overdag! 's avonds meestal rond 19:00 kwamen er vanuit de Alpen (hier op een steenworp afstand) donkere wolken aanzetten en soms zagen en hoorden we het al een uur lang bliksemmen en donderen... en als het ons dan bereikt had, een flinke bui (meestal iets van een paar uur) een knallend onweer en daarna (het was ondertussen nacht) droogde het op en de volgende ochtend begon weer stralend zonnig. Perfect agrarisch weer zo, en mits we op ons overdekte terras bleven konden we gewoon buiten eten; de temperatuur bleef altijd boven de 20 graden.

Maandagavond bereikte ons pas tegen middernacht een onweer dat behoorlijk tekeer is gegaan en tot de volgende ochtend (8:00 regende het nog) heeft volgehouden, met soms vreselijk harde donderslagen...

en nu... het is gewoon een heerlijke ochtend, we zien de Monte Rosa weer liggen (berg van ca. 4500m op 100km van hier) dat betekend dat de lucht helder en schoon is, en de termomether staat alweer op 24 graden. Het zwembad zal vandaag ook weer goed gebruikt worden door de meisjes, ze hebben er slechts 2 dagen geen gebruik van gemaakt sinds we het 3 wkn geleden hebben opgezet.

MAAAARRRRR, het kan ook anders. Vorig jaar juni heeft het hier ook overdag veel geregend en toen we in augustus aankwamen werden we verwelkomd met een week onweer ...

voor nu: Saluti uit een zonnig Murazùm (das Morazzone in Lombardisch dialect, een smerige versie van het Italiaans )

23 April 2009

bijna 4 maanden later...

Tot mijn schrik zie ik dat het alweer bijna 4 maanden geleden is dat ik iets gemeld heb hier op mijn Hyves-blog. Maar ik geloof niet dat iemand het gemist heeft.

Voordat ik weer lekker narcistisch wat woorden aan mezelf ga wijden nog even een update over de gezondheid van mijn moeder:
Het gaat SUPER! Na de operatie in december is ze heel snel hersteld en de uitslagen van de diverse onderzoeken en scans doen vermoeden dat er niks kwaadaardigs meer achtergebleven is. Al geeft niemand je dat zwart-op-wit, en daarom ook dat ze uit voorzorg nog 6mnd chemo ondergaat. En dat gaat super, ze heeft er weer geen last van en hoewel de vorige chemo's haar haarbos ietwat uitgedund hadden is het nu gewoon weer bij aan het groeien. Samen met pap en Kirsten is ze nog een paar keer hier geweest. Allemaal perfect dus!


Verder was er niet echt iets bijzonders te melden, onze foto's hebben laten zien dat hier dikke pakken sneeuw zijn gevallen, de vele WWW's van Maddy en van mij hebben vaak laten zien dat het ná de sneeuw vooral FANTASTSICH zonnig was (Carnaval met 20graden). De laatste weken is mijn WWW-frequentie opgeschroefd omdat ik ben gaan twitteren en soms de meest onzinnige mededelingen doe van waar ik op dat moment ben, mee bezig ben of toevallig aan denk. Twitteren is dan ook deels een vervanging voor het bloggen, het is een mini-bloggen zeg maar.

Degene die deze meldingen voorbij heeft zien komen heeft gezien dat ik veel rond het Lago Maggiore aan het werk was. En daar wil en kan ik nu eindelijk iets meer over vertellen. Mijn plannen waren om hier in Italië een aantal Duitse en Nederlandse bedrijven te ondersteunen bij hun activiteiten op de Italiaanse markt, maar laten we nu net verhuisd zijn in het meest ongunstigste moment van de laatste 20 jaar. Over de hele financiële crises hoef ik natuurlijk niet veel te vertellen, maar een aantal van mijn beoogde klanten hebben het ronduit zwaar of hebben in ieder geval besloten om nieuwe plannen uit te stellen of voor zich uit te schuiven. Al met al had dit minder prettige gevolgen voor mij en mijn zakelijke activiteiten. En ben ik dus op zoek gegaan naar andere mogelijkheden.

Een van de zaken die al een tijdje door mijn hoofd speelde was iets te gaan doen in de onroerend goedmarkt hier ter plekke. Tijdens de zoektocht naar een voor ons geschikt huis in deze regio heb ik moeten vaststellen dat de buitenlanders door menig makelaar/bemiddelaar niet echt serieus genomen worden, slechts één heeft echt actief zijn best gedaan en laten we nu net met hem het perfecte huis hebben gevonden. Van sommige makelaars heb ik na enkele emails en telefoontjes met het verzoek om meer info of de vraag voor een bezichtiging tot op de dag van vandaag nog steeds niets vernomen. Schandalig, zeker als ik zie dat enkele van de huizen die we in overweging hadden nog steeds niet verkocht zijn. Daar komt dan nog bij dat ze nauwelijks de wensen van buitenlanders lijken te begrijpen en zoals velen hier, slecht Engels spreken, en al helemaal geen Duits. Dat was voor mij nauwelijks een probleem maar we kennen aardig wat mede-niet-Italianen en die liepen daar zeker tegenaan. En toen we moesten afrekenen met de makelaar werd het helemaal een feest, de makelaar is hier niet de verkoper van een huis, maar de intermediair tussen aanbieder en geïnteresseerde en vangt van beiden een commissie die in de regel 3% van de prijs bedraagt, huizenprijzen liggen hier op Randstad-niveau, dus voor een doorsnee 3-kamer woning met tuintje en garage betaal je al snel 4 ton, ergo 2x3% = € 24.000,= commissie voor de makelaar, geen slechte business, en zeker heel wat anders dan de schamele 1%-2% die makelaars in Nederland (sorry Jocelyn ) ontvangen.

En toen kwam ik via internet een "vacature" bij een makelaar van luxe villa's aan het Lago Maggiore tegen... meteen gemaild en gebeld en 2 dagen later zaten we gezellig aan "eine Tasse Espresso". Ja, het zijn Duitsers, en via een grote wereldwijde franchiseorganisatie bemiddelen zij in de verkoop van luxe tweede (of derde ) woningen. Heel vermogend Duitsland kent hen. Interesse in een woning op Mallorca? stap maar 1 van de 20 vestigen op Mallorca binnen, of één van de meer dan 300 vestigingen in 27 landen wereldwijd. Ook in Italië hebben ze inmiddels een aantal kantoren: Comomeer (3), Gardameer (2), Sardinië, Toscane en natuurlijk aan het Lago Maggiore (2). Het kantoor aan de westkant (Cannobio) van het meer was van plan het kantoor aan de oostkant (Porto Valtravaglia) over te nemen dat nog vanuit het hoofdkantoor in Como geleid werd, maar aangezien alle medewerkers in Cannobio om omgeving wonen was dat nogal lastig, hoewel je de overkant kunt zien ben je (zeker in de zomerdrukte) soms meer dan een uur onderweg om de andere kant te bereiken. Maar toen kwam Dagmar langs, spreekt Duits, Engels, Nederlands en óók nog Italiaans! 4 van de 5 meest relevante talen aan het Lago Maggiore (mijn Frans moet ik nu toch maar gaan oppikken om op 5 uit 5 te komen). En na wat nadenken aan mijn kant (zij waren het snel eens) heb ik besloten deze weg in te slaan. Het is leuk werk, in een schitterende omgeving, ik hoef nooit meer ver te reizen (maximaal een uur rijden van huis) en het kan goed verdienen zijn, uiteraard vang ik niet de volle commissie maar dat hoeft met villa's vanaf een half miljoen en enkelen van 1-3 Miljoen ook niet. Er zitten overigens ook appartementen van 200-500K tussen.

En dus ga ik de oostkant van het Lago Maggiore en de hele provincie Varese (stukje Lago di Lugano) voor mijn rekening nemen. Nu zijn het nog vooral de 2e woningen die we bemiddelen maar ik wil zeker ook de vele buitenlanders als wijzelf gaan helpen die een eerste woning rond Varese zoeken omdat ze de kids daar op de Europese School doen en zelf in Milaan (of zo) werken. Zo heb ik deze week al een mooie landelijke villa in de bossen iets boven Varese bezocht waarvan ik hoop dat ik hem mag gaan verkopen (richtprijs 1,5Miljoen).

En omdat hier in Italië iedere makelaar over een certificaat moet beschikken ben ik deze week begonnen aan de zware opleiding tot makelaar, zwaar omdat de materie zware kost is (vooral wetten en bepalingen), zwaar omdat het lastig Italiaans is (technisch en juridisch), zwaar omdat het iedere ma-di-wo-do-avond van 20:30 tot 23:00 is, zwaar ook omdat slecht 45% slaagt. De opleiding duurt tot begin juli en ik hoop in oktober het examen te halen (zowel multiple choice als een mondeling).

Dus... als iemand een huis zoekt aan in deze contreien of een huis te koop aanbiedt of iemand kent die zoekt/verkoopt neem dan vooral contact op met:

Dagmar Sporck
consulente immobialiare

Engel & Völkers
E Dagmar.Sporck@engelvoelkers.com
M +39 347 xxxxxxx
W www.engelvoelkers.com